Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
8 σούπερ οργανισμοί που «εξουσιάζουν» τον κόσμο!
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Μπλε σελήνη τον Αύγουστο
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012
NASA: Έτσι θα συγκρουστεί ο γαλαξίας μας με την Ανδρομέδα
Σάββατο 23 Ιουνίου 2012
Το πιο ψηλό βουνό στο ηλιακό σύστημα
Τρίτη 12 Ιουνίου 2012
Το πιο ψηλό βουνό του ηλιακού μας συστήματος βρίσκεται στον πλανήτη Άρη
και είναι το ανενεργό ηφαίστειο Όλυμπος (λατινικά: Olympus Mons).. Έχει ύψος 27 χιλιόμετρα, δηλαδή 3 φορές περίπου το ύψος του Έβερεστ (8.848 μέτρα) του υψηλότερου βουνού της Γης.
Το βουνό Όλυμπος έχει ...550 χιλιόμετρα πλάτος και περιλαμβάνει μία κεντρική καλντέρα πλάτους 85 χιλιομέτρων, η οποία περιέχει 5 κρατήρες.
Στον Άρη βρίσκονται κι άλλα μεγάλα ηφαίστεια όμως ο Όλυμπος είναι το μεγαλύτερο και το νεότερο σε ηλικία.
Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
ΕΡΧΕΤΑΙ ΒΡΟΧΗ ΑΣΤΕΡΙΩΝ
Σάββατο 21 Απριλίου 2012
Ξημερώματα Κυριακής θα πέσουν οι Λυρίδες... Tα αστέρια έχουν εμφανιστεί από τις 16 Απριλίου, όμως ετοιμάζονται για πτώση στις 21 Απριλίου!
Μπορείτε να τα δείτε το βράδυ του Σαββάτου 21 Απριλίου και τα ξημερώματα της Κυριακής 22 Απριλίου, ενώ τόσο το προηγούμενο, όσο και το επόμενο βράδυ θα υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα.
Η συγκεκριμένη ανοιξιάτικη ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Ο ΜΥΚΗΤΑΣ ΠΟΥ ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
Σε θανατηφόρο μύκητα που μετέφερε στις ΗΠΑ Ευρωπαίος τουρίστας αποδίδεται η μυστηριώδης ασθένεια που εξολόθρευσε τις νυχτερίδες της Βορείου Αμερικής, σύμφωνα με νέα έρευνα. Από το 2006 που ανιχνεύθηκε ο ιός στη Νέα Υόρκη, η ασθένεια, γνωστή ως «Σύνδρομο της Λευκής Μύτης», εξαπλώθηκε σε 19 πολιτείες και τέσσερις επαρχίες του Καναδά.
Έχει εξαφανίσει ολόκληρες αποικίες, σκοτώνοντας περίπου 6,7 εκατομμύρια νυχτερίδες στην χειρότερη κρίση που έπληξε την άγρια φύση τα τελευταία χρόνια.
Ως πιθανότερη πηγή μετάδοσης του ιού θεωρείται ο άνθρωπος. Ο θανατηφόρος μύκητας, με την επιστημονική ονομασία Geomyces destructans, υπήρχε για πολλά χρόνια στην Ευρώπη, όμως δεν είχε προκαλέσει τον θάνατο νυχτερίδων.
Αντίθετα, στη Βόρειο Αμερική, ο ιός εξαπλώθηκε με ραγδαίους ρυθμούς και σκότωσε τεράστιο αριθμό νυχτερίδων.
Η ασθένεια δεν απειλεί τους ανθρώπους, ωστόσο καταστρέφει ένα πολύ σημαντικό μέρος της οικολογικής αλυσίδας.
Η μέση νυχτερίδα τρώει περίπου 1.000 έντομα ετησίως, γεγονός που σημαίνει ότι η συρρίκνωση του είδους μπορεί να κοστίσει στους Αμερικανούς αγρότες μέχρι και 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
«Μια λογική υπόθεση είναι ότι κάποιος τουρίστας μετέφερε τον ιό, που βρισκόταν πάνω στα ρούχα και τα παπούτσια του, σε σπηλιά της Νέας Υόρκης», τόνισε σε δηλώσεις του ο Craig Willis, βιολόγος στο πανεπιστήμιο του Winnipeg και επικεφαλής της μελέτης.
Για να διαπιστώσουν από προήλθε ο θανατηφόρος μύκητας, Αμερικανοί και Καναδοί ερευνητές συνέλεξαν 54 υγιείς καφέ νυχτερίδες από μια σπηλιά στη Μανιτόμπα, τις χώρισαν σε τρείς ομάδες και μόλυναν τις δυο με τον ιό.
Δεκαοχτώ νυχτερίδες μολύνθηκαν με σπόρια του μύκητα από την Αμερική, 18 νυχτερίδες μολύνθηκαν με σπόρια του ίδιου μύκητα που συλλέχθηκαν στην Ευρώπη, ενώ η τρίτη ομάδα δεν μολύνθηκε.
Οι ερευνητές παρακολουθούσαν την εξέλιξη των νυχτερίδων με θερμικές κάμερες.
Και οι δύο μολυσμένες ομάδες εμφάνισαν τελικά το σύνδρομο της λευκής μύτης με παρόμοια συμπτώματα, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο μύκητας προήλθε από την Ευρώπη, καθώς αν ο μύκητας ήταν ενδημικός στην Αμερική και είχε μεταλλαχθεί, τα συμπτώματα θα ήταν πολύ χειρότερα.
ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΣΙΤΑΡΙ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ
Δευτέρα 2 Απριλίου 2012
Τέλος στις αφίδες υπόσχεται ένα νέο στέλεχος σιταριού, στο οποίο οι επιστήμονες εισήγαγαν γονίδιο δυόσμου. Το μεταλλαγμένο σιτάρι, που δοκιμάζεται στη Βρετανία, διώχνει τις αφίδες (μελίγκρα – ψείρα των φυτών), στέλνοντάς τους χημικά μηνύματα.
Εκτιμάται μάλιστα ότι μελλοντικά τα γενετικά τροποποιημένα φυτά με το συγκεκριμένο γονίδιο δεν θα χρειάζεται να ψεκάζονται με χημικά.
Ο δυόσμος παράγει μια μυρωδιά, που δεν την αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι, η οποία μιμείται το «σήμα κινδύνου» που εκπέμπουν οι αφίδες όταν δέχονται επίθεση από θηρευτές.
Έτσι ο δυόσμος στην ουσία αποτρέπει τα παράσιτα, τα οποία ευθύνονται για ζημιές δισεκατομμυρίων ευρώ στις καλλιέργειες παγκοσμίως.
Οι Βρετανοί ερευνητές δοκιμάζουν το μεταλλαγμένο σιτάρι στο αγροτικό ερευνητικό ινστιτούτο «Rothamsted», στο Χερτφορντσάιρ.
Οι καλλιέργειες είναι περιφραγμένες έτσι ώστε να αποτραπούν επιθέσεις ακτιβιστών, αλλά και άγριων ζώων.
Οι επιστήμονες θα παρατηρήσουν τις καλλιέργειες όλο το καλοκαίρι για να διαπιστώσουν αν η απόδοσή τους είναι τόσο ικανοποιητική όσο αναμένεται βάσει εργαστηριακών μελετών.
ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ "ΧΟΡΕΨΟΥΝ" ΔΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012
Οι δύο πιο φωτεινοί πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος στο νυχτερινό ουρανό, η Αφροδίτη και ο Δίας, θα αποτελέσουν ένα χορευτικό δίδυμο αυτή την εβδομάδα, καθώς θα πλησιάσουν μεταξύ τους στο κοντινότερο δυνατό σημείο. Πλανητάρια και ερασιτέχνες παρατηρητές θα έχουν την ευκαιρία να μελετήσουν τα δύο κινούμενα λαμπερά φώτα στον ουρανό. Παρόλο που οι δύο πλανήτες στην πραγματικότητα απέχουν τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους, η σταδιακή σύγκλιση και ευθυγράμμισή τους, που θα αποκορυφωθεί αύριο, θα τους κάνει να φαίνονται σε απόσταση μόλις τριών μοιρών βόρεια η Αφροδίτη από τον Δία. Η Αφροδίτη υπολογίζεται ότι θα είναι περίπου οκτώ φορές πιο φωτεινή σε σχέση με τον Δία και θα βρίσκεται πάνω δεξιά από τον γιγάντιο αεριώδη πλανήτη.
Οι συγκλίσεις μεταξύ των δύο αυτών πλανητών συμβαίνουν κατά μέσο όρο κάθε 13 μήνες περίπου, αλλά οι πολύ κοντινές συγκλίσεις τους λαμβάνουν χώρα περίπου κάθε 24 χρόνια.
Η επόμενη στενή σύγκλιση αναμένεται να συμβεί στις 22 Μαρτίου 2036. Οι χρόνοι μιας πλήρους περιφοράς γύρω από τον Ήλιο είναι 365,25 μέρες για τη Γη, 224,7 μέρες για την Αφροδίτη και 4.332,6 μέρες για τον Δία. Συνεπώς, κατά προσέγγιση, 39 περιφορές της Αφροδίτης αντιστοιχούν σε 24 περιφορές της Γης και δύο περιφορές του Δία.
Αυτή η χρονική περίοδος έχει γενικότερα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσους παρατηρούν τον ουρανό, σύμφωνα με το BBC και το Space.com, καθώς τον περασμένο Φεβρουάριο η Σελήνη συμμετείχε από σχετικά κοντινή απόσταση στο «χορό» της Αφροδίτης και του Δία, κάτι που θα επαναλάβει στις 25 και 26 Μαρτίου.
Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται ένα ακόμα ουράνιο φαινόμενο στις 5 - 6 Ιουνίου, το πέρασμα της Αφροδίτης μπροστά από την Ήλιο. Το φαινόμενο αυτό, που είναι αρκετά σπάνιο είχε συμβεί το 2004 (και πιο πριν τα έτη 1639, 1761, 1874 και 1882) και δεν θα ξανασυμβεί ποτέ πριν το 2117. Η Αφροδίτη θα φαίνεται σαν μια μικροσκοπική κινούμενη μαύρη κουκίδα πάνω στον τεράστιο ηλιακό δίσκο, καλύπτοντας μόλις το 0,1% της επιφάνειάς του.
ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΗ ΝΑΣΑ ΓΙΑ ΗΛΙΑΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ!ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012
Πρόκειται για την μεγαλύτερη ηλιακή καταιγίδα των τελευταίων πέντε ετών και δεν αποκλείεται σύμφωνα με τη ΝΑΣΑ που είναι σε κόκκινο συναγερμό να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες. Σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, τα φορτισμένα σωματίδια θα κινούνται με ταχύτητα 6,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων / ώρα και δεν αποκλείεται να προκαλέσουν προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες, τα συστήματα GPS, τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και τις αερομεταφορές.
Ίσως να χρειαστεί να αλλάξουν δρομολόγια κάποιες πτήσεις, ενώ δεν αποκλείονται και μεγάλης έκτασης μπλακάουτ.
Το 1989, μια ισχυρότατη ηλιακή καταιγίδα βύθισε στο σκοτάδι 6 εκατομμύρια πολίτες στο Κεμπέκ του Καναδά.
Η ηλιακή έκρηξη έγινε το βράδυ της Τρίτης και τα φαινόμενα θα αρχίσουν να πλήττουν την Γη από σήμερα και αναμένεται να κορυφωθούν το πρωί της Παρασκευής.
Η ΠΡΩΤΗ ΤΕΧΝΗΤΗ ΟΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡ
Τρίτη 6 Μαρτίου 2012
Οι επιστήμονες, εμπνευσμένοι από τα ρουθούνια της καμήλας, επιχειρούν να κατασκευάσουν το μεγαλύτερο τεχνητό δάσος στην έρημο. Το 3,3 εκατομμυρίων λιρών υπαίθριο θερμοκήπιο θα κατασκευαστεί στην έρημο του Κατάρ και θα φέρει τη φυτική ζωή σε ένα από τα πιο αφιλόξενα σημεία του πλανήτη - και όλα αυτά χάρη στη μύτη του καμπουρωτού θηλαστικού.
Χρησιμοποιώντας ένα φυσικό τέχνασμα στο «Sahara Forest Project», οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν κρύο νερό που θα αντλείται 200 μέτρα κάτω από τη γη για να ποτίζουν τα φυτά, τα δέντρα και τα λαχανικά.
Το σύστημα άρδευσης θα λειτουργεί ακριβώς όπως και τα ρουθούνια μιας καμήλας, συνεχώς συμπυκνώνοντας δηλαδή το νερό που εξατμίζεται λόγω της θερμότητας, κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Τα ρουθούνια της καμήλας απορροφούν, τη νύχτα, το νερό από τον ζεστό και υγρό αέρα και έτσι διατηρούν το ζώο συνεχώς ενυδατωμένο.
Εμπνευσμένοι, λοιπόν, οι σχεδιαστές από τις καμήλες, ισχυρίζονται ότι το θερμοκήπιο των 10.000 τετραγωνικών μέτρων, θα χρησιμοποιεί μια παρόμοια ιδέα, την οποία έχουν ήδη δοκιμάσει με επιτυχία.
Συγκεκριμένα, ο καυτός ήλιος της ερήμου θα εξατμίζει τα επιφανειακά ύδατα που θα εμφανίζονται τη νύχτα και ειδικά τοποθετημένοι φράχτες θα κρυώνουν τους υδρατμούς, προτού διαφύγουν προς τον ουρανό.
Οι κρύοι υδρατμοί θα περικλείονται αμέσως σε σωλήνες που θα περιέχουν νερό, αντλούμενο 200 μέτρα κάτω από τη γη, με αποτέλεσμα η ποσότητα του νερού να υπερπολλαπλασιάζεται.
«Το «Pilot Project» στο Κατάρ θα καταδείξει τα οφέλη της μείωσης των αποβλήτων σε τεχνολογικά συστήματα. Στόχος μας είναι να αποδείξουμε ότι είναι δυνατόν να σχεδιάσουμε λύσεις που είναι φιλικές για το περιβάλλον, ευνοϊκές για την κοινωνική ανάπτυξη και που εμπεριέχουν μια μακροπρόθεσμη οικονομική βιωσιμότητα », δήλωσε ο Νορβηγός Joakim Hauge, Διευθύνων Σύμβουλος του σχεδίου.
Το θερμοκήπιο αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή τον ερχόμενο Ιούνιο.
ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΞΥΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ
Ο αστεροειδής 2012 DA14 που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη θα περάσει τόσο κοντά στον πλανήτη μας που θα βρεθεί κάτω από τους κατασκευασμένους από τον άνθρωπο δορυφόρους. Οι πιθανότητες ο αστεροειδής να χτυπήσει στον πλανήτη μας είναι πολύ μικρές, σύμφωνα με τη NASA, αλλά όλα μένει να αποδειχθούν στις 15 Φεβρουαρίου του χρόνου, όταν ο 2012 DA14 θα περάσει από απόσταση μόλις 27.000 χιλιομέτρων.
Εάν ένας αστεροειδής του μεγέθους του 2012 DA14 χτυπούσε όντως στη Γη θα προκαλούσε έκρηξη παρόμοια με την πυρηνική!
Δύο αστρονόμοι από το Observatorio Astronómico de La Sagra στην Ισπανία εντόπισαν τον αστεροειδή στα τέλη
Φεβρουαρίου και υπολόγισαν πως η τροχιά του τον φέρνει πολύ κοντά στη Γη.
ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ Η ΟΞΥΝΣΗ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΩΝ
Σάββατο 3 Μαρτίου 2012
Έκθεση που υπογράφουν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Μπρίστολ αποκαλύπτει ότι οι ωκεανοί γίνονται όλο και πιο όξινοι, κυρίως εξαιτίας της απορρόφησης μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα που εκλύονται στην ατμόσφαιρα από την ανθρώπινη δραστηριότητα, με ταχύτατο, άνευ προηγουμένου τα τελευταία 300 εκατ. χρόνια, ρυθμό. «Η γεωλογική ιστορία μας υποδεικνύει ότι ο παρών ρυθμός ωκεάνιας όξυνσης είναι χωρίς προηγούμενο στη διάρκεια των τελευταίων 300 εκατ. ετών» τονίζει ένας από τους συνυπογράφοντες τη μελέτη, ο Άντι Ρίτζγουελ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ της Βρετανίας.
«Μολονότι υπάρχουν πολλές ομοιότητες, ποτέ άλλοτε στη διάρκεια αυτής της περιόδου τα επίπεδα της οξύτητας δεν αντιπροσώπευαν, στη διάρκεια της εξέλιξής τους, ένα τέτοιον δυνητικό αντίκτυπο στην οργανική χημεία των ωκεανών, συνεπεία των άνευ προηγουμένου εκπομπών CO2 στην ατμόσφαιρα», προσθέτει ο ίδιος επιστήμονας.
Η όξυνση αποτελεί μία σημαντική απειλή για το θαλάσσιο οικοσύστημα με κίνδυνο την μαζική εξάλειψη των κοραλλιών και θαλασσίων ειδών όπως οι σολομοί και τα οστρακοειδή, προειδοποιούν οι ειδικοί, των οποίων η έκθεση δημοσιεύεται στην αμερικανική επιθεώρηση Science, που θα κυκλοφορήσει στις 2 Μαρτίου.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εκατονταετίας, το CO2 αυξήθηκε κατά 30% στην ατμόσφαιρα για να φθάσει στα 393 ppm, ενώ το ΡΗ της μειώθηκε κατά 0,1 μονάδα στο 8,1, που προμηνύει αύξηση της οξύτητάς της.
Αυτό αντιστοιχεί σε έναν ρυθμό τουλάχιστον δέκα φορές πιο ταχύ εδώ και 56 εκατ. χρόνια, υπογραμμίζει η Μπέρμπελ Χένις, παλαιοωκεανογράφος στο Παν/μιο Κολούμπια των ΗΠΑ και κύρια συντάκτρια της έκθεσης.
Σύμφωνα με την Ομάδα Ειδικών για την Εξέλιξη του Κλίματος (GIEC), το ΡΗ των ωκεανών ενδέχεται να μειωθεί κατά 0,3 μονάδες έως τα τέλη του αιώνα μας και η τιμή του να διαμορφωθεί στο 7,8.
«Μία τέτοια οξύτητα αυξάνει την πιθανότητα να υποστούν οι ωκεανοί σύντομα ορισμένες ανατροπές συγκρίσιμες με εκείνες που καταγράφηκαν στην Ανώτατη Θερμική κατάσταση κατά το πέρασμα από την Παλαιόκαινο στην Ηώκαινο εποχή» πριν 56 εκατ. χρόνια, εκτιμούν οι ερευνητές.
Μετά τον ανεξήγητο διπλασιασμό των εκπομπών οξειδίων του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες τότε είχαν αυξηθεί κατά 6 βαθμούς σε 5.000 χρόνια, με συνεπακόλουθη άνοδο της στάθμης των υδάτων των ωκεανών.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΝΤΟΜΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Γνωρίστε το μεγαλύτερο έντομο του κόσμου, γνωστό ως Attacus ή Atlas, τη στιγμή που κάθεται ήρεμα σε έναν δρόμο, στη βορειοανατολική Ινδία. Με άνοιγμα φτερών που ξεπερνάει τα 25 εκατοστά, ο Σαντές Καντούρ παραλίγο να πατούσε αυτή τη πανέμορφη πεταλούδα όταν οδηγούσε στο συγκεκριμένο δρόμο και κατευθυνόταν προς τα ανατολικά Ιμαλάια.
Ο Καντούρ, ο οποίος περιέγραψε το έντομο ως «γιγαντιαίο», παραδέχτηκε ότι φαινόταν σαν να ήταν έτοιμο να του επιτεθεί, καθώς άνοιξε τα φτερά του και πήρε αμυντική θέση.
Αψηφώντας το μέγεθος του εντόμου, ο άντρας βγήκε από το αυτοκίνητό του και άρχισε να το φωτογραφίζει. Να σημειώσουμε ότι το συγκεκριμένο έντομο είναι εντελώς ακίνδυνο, παρά το τεράστιο μέγεθός του.
Χαρακτηριστικό του Attacus είναι αναμφίβολα τα περίτεχνα και πολύχρωμα φτερά του. Ζει αποκλειστικά από το λίπος που ανέπτυξε ως κάμπια και δεν διαθέτει στόμα. Η διάρκεια ζωής του δεν ξεπερνάει τις δύο εβδομάδες.
Μοναδικός σκοπός της ζωής του είναι η αναπαραγωγή. Εντοπίζεται στα τροπικά και υποτροπικά δάση της Νοτιοανατολικής Ασίας, καθώς και σε όλο το αρχιπέλαγος της Μαλαισίας.
Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι τα περίτεχνα σχέδια στα φτερά του τρομάζουν τους θηρευτές, όπως τις σφήκες και τα βατράχια.
Η εξωτερική του εμφάνιση είναι τόσο εντυπωσιακή που στη Κίνα αποκαλείται ως «Η πεταλούδα με το κεφάλι φιδιού», καθώς τα σχέδια των φτερών του θυμίζουν ερπετό.
"ΣΤΕΡΕΗ ΒΡΟΧΗ" ΕΝΥΔΑΤΩΝΕΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ!
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012
Με το παγκόσμιο βραβείο νερού βραβεύτηκε το 2012 ο Sergio Jesus Rico, από το Εθνικό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Μεξικού, για την εφεύρεσή του με τίτλο «στερεή βροχή».
Πρόκειται για μια τεχνολογία που ενυδατώνει τις καλλιέργειες μετατρέποντας το νερό σε ζελέ (gel) με τη χρήση πολυακρυλικού καλίου, το οποίο προσκολλάται κατευθείαν στις ρίζες του νερού και τις κρατά δροσερές.
Η ανακάλυψη δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης καλλιεργειών σε περιοχές που μαστίζονται από την ξηρασία, όπως το Μεξικό.
Το νερό εξατμίζεται πολύ εύκολα από το έδαφος, ενώ ορισμένες φορές δεν καταφέρνει καν να φτάσει στις ρίζες των φυτών.
Η «στέρεα βροχή» μπορεί να λύσει το συγκεκριμένο πρόβλημα, καθώς το τεχνητό ζελέ θάβεται στο έδαφος και επαναπροσλαμβάνει νερό όταν βρέχει.
Ένα κιλό «στέρεας βροχής» συγκρατεί λίτρα νερού. Το ζελέ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιαδήποτε καλλιέργεια και διατηρείται στο έδαφος για οχτώ με δέκα χρόνια.
ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 50 ΕΩΣ 200 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Σε μια εντυπωσιακή πρόβλεψη για τα επόμενα 50 έως 200 εκατομμύρια χρόνια κατέληξαν Αμερικανοί επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν διαχρονικά γεωλογικά δεδομένα από όλο τον κόσμο.
Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι η Ευρασία θα ενωθεί με την Αμερική στον Βόρειο Πόλο, δημιουργώντας μια νέα σούπερ-ήπειρο, την Αμασία, που θα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του βορείου ημισφαιρίου, αφού προηγουμένως ο Αρκτικός Ωκεανός και η Καραϊβική θα έχουν εξαφανισθεί.
Προβλέπουν ακόμα ότι η Ευρώπη (που αποτελεί μέρος της Ευρασίας), η Αφρική και η Αυστραλία θα ενωθούν σταδιακά και αυτές με την Αμασία, η οποία έτσι θα γίνει ακόμα πιο μεγάλη, ενώ στη γεωλογική «μοναξιά» της θα μείνει μάλλον μόνο η απομονωμένη Ανταρκτική.
Το σενάριο αυτό αποτελεί επανάληψη της ύπαρξης της Παγγαίας, όταν πριν από 300 εκατομμύρια χρόνια όλοι οι ήπειροι της Γης ήταν ξανά ενωμένες σε μια ενιαία χερσαία μάζα, με επίκεντρο τη σημερινή Δυτική Αφρική. Πριν την Παγγαία, οι γεωλόγοι εκτιμούν ότι ανάλογη συγχώνευση των χερσαίων μαζών είχε συμβεί πριν από 1,8 - 2 δισεκατομμύρια χρόνια με τη δημιουργία της σούπερ-ηπείρου Νούνα και πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια με τη δημιουργία της Ροντίνια. Η διαρκής τεκτονική δραστηριότητα αναδιατάσσει συνεχώς τις ηπείρους, πότε ωθώντας τη μια να πέσει πάνω στην άλλη και πότε απομακρύνοντάς τις. Κάθε σούπερ-ήπειρος διαρκεί για περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια, προτού διασπαστεί ξανά.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωφυσικό Ρος Μίτσελ του πανεπιστημίου Γέιλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature» έκαναν υπολογισμούς αναλύοντας παλαιομαγνητικά δεδομένα από πετρώματα σε όλο τον κόσμο, τα οποία δείχνουν τον μαγνητικό προσανατολισμό των ηπείρων στο παρελθόν. Οι Αμερικανοί επιστήμονες διαφωνούν με τις έως τώρα δύο κύριες θεωρίες ότι η εκάστοτε νέα σούπερ-ήπειρος σχηματίζεται είτε στην ίδια περιοχή που ήταν και η προηγούμενη, είτε αντιδιαμετρικά, δηλαδή σε απόσταση 180 μοιρών από την προκάτοχό της.
Αντίθετα, οι γεωλόγοι του Γέιλ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κάθε διαδοχική σούπερ-ήπειρος στον πλανήτη μας σχηματίζεται σε απόσταση περίπου 90 μοιρών από την προηγούμενη. Το κέντρο της Ροντίνια απείχε 88 μοίρες από το κέντρο της Νούνα και το κέντρο της Παγγαίας 87 μοίρες από το κέντρο της Ροντίνια. 'Αρα, η Αμασία, εφόσον όντως θα απέχει 90 μοίρες από την Παγγαία, αναμένεται να έχει ως επίκεντρο την Αρκτική περιοχή.
ΠΑΝΙΣΧΥΡΗ Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΑΣ!
Κάθε μέρα φαίνεται πως «καταβροχθίζει» αστεροειδείς και κομήτες η γιγάντια αόρατη μαύρη τρύπα που, που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας. Έτσι, εξηγούνται και οι συχνές συχνές εκλάμψεις, τις οποίες παρατηρούν οι αστρονόμοι στην περιοχή αυτή. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν οι επιστήμονες που ανέλυσαν τα στοιχεία του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ «Τσάντρα» της NASA.
Εδώ και χρόνια, το «Τσάντρα» έχει ανιχνεύσει κατ' επανάληψη αναλαμπές, με συχνότητα περίπου μια φορά τη μέρα, οι οποίες προέρχονται από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, γνωστή ως «Τοξότης Α», στο κέντρο του γαλαξία μας. Οι εκλάμψεις διαρκούν λίγες ώρες και η φωτεινότητά τους κυμαίνεται από λίγες έως εκατό φορές μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη παραγωγή ακτινοβολίας από την κεντρική μαύρη τρύπα. Οι μυστηριώδεις αναλαμπές έχουν παρατηρηθεί και από το επίγειο υπέρυθρο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Παρατηρητηρίου στη Χιλή.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Καστίτις Ζουμπόβας του βρετανικού πανεπιστημίου του Λέστερ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας, πιστεύουν ότι γύρω από τη μαύρη τρύπα του γαλαξία μας υπάρχει ένα τεράστιο νέφος που περιλαμβάνει τρισεκατομμύρια αστεροειδείς και κομήτες, οι οποίοι έχουν αποξενωθεί από τα μητρικά άστρα τους. Περνώντας σε απόσταση έως 160 εκατομ. χιλιομέτρων από τη μαύρη τρύπα, δηλαδή περίπου όσο η απόσταση Γης- Ήλιου, διαλύονται σε κομμάτια από τις πανίσχυρες δυνάμεις της.
Αυτά τα απομεινάρια, στη συνέχεια, εξατμίζονται από την τριβή, καθώς διέρχονται από τα καυτά αέρια που περιβάλλουν τη μαύρη τρύπα, ακριβώς όπως ένας μετεωρίτης καίγεται και εξατμίζεται, καθώς εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης. Κατά τη διαδικασία, παράγονται εκλάμψεις ακτινοβολίας, ενώ ό,τι έχει απομείνει από την ύλη του αστεροειδούς ή του διερχόμενου περνώντας πλέον ανεπιστρεπτί το «χείλος» της, δηλαδή τον λεγόμενο «ορίζοντα γεγονότων». Οι αστρονόμοι υπολογίζουν ότι χρειάζονται αστεροειδείς με ακτίνα μεγαλύτερη των δέκα χιλιομέτρων για να παράγουν ορατές αναλαμπές όπως αυτές που παρατηρεί το «Τσάντρα». Φυσικά, ο «Τοξότης Α» μπορεί να καταβροχθίζει συνεχώς πολλά μικρότερα ουράνια σώματα, απλώς αυτή η διαδικασία δεν είναι ορατή από τα παρατηρητήρια των επιστημόνων. Εκτός από αστεροειδείς και κομήτες, ανάλογη μοίρα εκτιμάται ότι έχουν και πλανήτες που πλησιάζουν επικίνδυνα κοντά στη μαύρη τρύπα, αν και αυτό συμβαίνει λιγότερο συχνά.
ΝΕΑ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΩΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ
Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012
Μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα κατέληξε στο γεγονός ότι κάθε χρόνο οι παγετώνες της Γης χάνουν περίπου 230 δισεκατομμύρια πάγου που καταλήγουν στις θάλασσες του πλανήτη μας, με συνέπεια να υψώνεται παγκοσμίως ενάμισι χιλιοστό περίπου κατά μέσο όρο η στάθμη των νερών ετησίως, ενώ πρέπει να προστεθούν και άλλα δύο χιλιοστά ανόδου των υδάτων εξαιτίας του «φουσκώματός» τους λόγω ανόδου της θερμοκρασίας τους.Σύμφωνα με την έρευνα, μεταξύ μεταξύ 2003 και 2010 συνολικά χάθηκαν στη θάλασσα 4.200 κυβικά χιλιόμετρα πάγων, που αύξησαν τη στάθμη του νερού παγκοσμίως κατά 12 χιλιοστά. Τη μεγαλύτερη συμβολή στην άνοδο των υδάτων είχαν οι απώλειες πάγου από τη Γροιλανδία και τη Δυτική Ανταρκτική (80 δισ. τόνοι λιωμένου πάγου ετησίως).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζον Γουόρ του Τμήματος Φυσικής του πανεπιστημίου του Κολοράντο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Natureχρησιμοποίησαν στοιχεία από δορυφόρους και διαμόρφωσαν την πιο ακριβή μέχρι τώρα εικόνα για το ρυθμό λιωσίματος των πάγων (λόγω κυρίως της κλιματικής αλλαγής) και για την επίπτωση στη στάθμη των ωκεανών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις παράκτιες περιοχές που κινδυνεύουν περισσότερο.
Σημειώνεται ότι η νέα εκτίμηση συμφωνεί με προηγούμενες εκτιμήσεις για άνοδο της στάθμης των θαλασσών της τάξης των 1,2 έως 1,8 χιλιοστών το χρόνο.
Μερικές μελέτες προβλέπουν άνοδο των υδάτων από ένα έως δύο εκατοστά μέχρι το 2100. Η παγκόσμια στάθμη των θαλασσών εκτιμάται ότι έχει ανέβει κατά μέσο όρο περίπου 18 εκατοστά συνολικά από το 1900, ενώ η κλιματική αλλαγή φαίνεται να επιταχύνει το «φούσκωμα» των θαλασσών, καθώς όλο και περισσότεροι πάγοι λιώνουν και χύνονται σε αυτές.
Η στάθμη των ωκεανών φθάνει συνολικά τα 3.5 χιλιοστά ετησίως κατά μέσο όρο στις τελευταίες δεκαετίες, καθώς πέρα από τους όγκους νερού που χύνονται στις θάλασσες, οι τελευταίες, όσο θερμαίνονται, τόσο «φουσκώνουν» λόγω θερμικής διαστολής και επέκτασης.
Η θερμική αυτή παράμετρος εξηγεί πάνω από το μισό της συνολικής ανόδου της στάθμης των υδάτων (2 χιλιοστά ετησίως), ενώ η υπόλοιπη άνοδος (1,5 χιλιοστά) οφείλεται στο πρόσθετο νερό που χύνεται καθώς λιώνουν οι πάγοι.
Οι αμερικανοί ερευνητές εκτιμούν ότι η απώλεια πάγων μόνο από τη Γροιλανδία και την Αρκτική, τις δύο μεγαλύτερες συμπαγείς μάζες πάγου στη Γη, ανεβάζει τη στάθμη των νερών κατά 1,1 χιλιοστό το χρόνο και σε αυτές οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος από τη συνολική μέση ετήσια άνοδο της τάξης του 1,5 χιλιοστού. Το υπόλοιπο της ανόδου της στάθμης (περίπου 0,4 χιλιοστά ετησίως) οφείλεται στα άλλα παγόβουνα και τους παγετώνες του πλανήτη (περίπου 200.000), που επίσης λιώνουν με αυξανόμενο ρυθμό.
Πάντως οι νέες εκτιμήσεις για το λιώσιμο των πάγων διεθνώς είναι κατά 30% μικρότερες από τις μέχρι τώρα μελέτες, οι οποίες δεν είχαν κάνει χρήση των νέων δεδομένων των δύο δορυφόρων του συστήματος GRACE των ΗΠΑ και της Γερμανίας, για την περίοδο 2003-2010. Οι δορυφόροι, από ύψος 500 χλμ., μετρούν από το 2002 τις παραμικρές μεταβολές στη βαρυτική έλξη, που προκαλούνται όταν αυξομειώνεται ο όγκος των πάγων στην επιφάνεια της Γης.
"ΜΙΚΡΟΠΛΑΣΤΙΚΑ" ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΡΟΦΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ
Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012
Την τροφική αλυσίδα προσβάλλουν μικροσωματίδια πλαστικού που προέρχονται από το πλύσιμο ρούχων, σύμφωνα με νέα έρευνα Αμερικανών επιστημόνων. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, στις παραλίες καταλήγουν «μικροπλαστικά» από συνθετικά ρούχα, τα οποία, κάθε φορά που πλένονται, απελευθερώνουν μέχρι και 1.900 μικροσκοπικές ίνες ανά ένδυμα.
Προηγούμενη μελέτη είχε δείξει ότι πλαστικά, μικρότερα του ενός χιλιοστού, καταναλώνονταν από τα ζώα και εισέρχονταν στην τροφική αλυσίδα.
Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Περιβαλλοντική Επιστήμη και Τεχνολογία».
Σύμφωνα με τον Δρ. Browne, μέλος του αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου Οικολογικής Ανάλυσης, τα «μικροπλαστικά» προκαλούν μεγάλη ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα γιατί, με βάση τα στοιχεία, βρίσκουν τον τρόπο να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα.
«Από τη στιγμή που τα πλαστικά θα καταναλωθούν, μεταφέρονται από το στομάχι των ζώων στο κυκλοφορικό τους σύστημα και στην ουσία τα κύτταρά τους τα αφομοιώνουν», ανέφερε.
Για να διαπιστώσουν πόσο διαδεδομένη είναι η παρουσία των «μικροπλαστικών» στις ακτογραμμές, οι επιστήμονες πήραν δείγματα από 18 παραλίες σε διάφορες χώρες παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία και η Σιγκαπούρη.
«Όπως διαπιστώσαμε, σε όλο τον κόσμο, δεν υπήρχε δείγμα που να μην περιέχει μικροσωματίδια πλαστικού», δήλωσε ο Δρ. Browne, διευκρινίζοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των «μικροπλαστικών» προερχόταν από ύφασμα.
Μάλιστα, στο πλαίσιο της έρευνάς τους οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι από τα διάφορα πολυμερή που μόλυναν τις ακτογραμμές, αυτά που κυριαρχούσαν ήταν ο πολυεστέρας, τα ακριλικά και το νάιλον.
Παράλληλα βρήκαν ότι η συγκέντρωση των «μικροπλαστικών» ήταν σαφώς μεγαλύτερη στις αστικές περιοχές.
ΤΕΧΝΗΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΘΑ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ!
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012
Ένα είδος πλαστικού ανέπτυξαν οι επιστήμονες, το οποίο μπορεί να απορροφά μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Στο μέλλον, το νέο υλικό θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για τεχνητά δέντρα που καθαρίζουν την ατμόσφαιρα Η ομάδα του νομπελίστα Αμερικανού χημικού ο Τζορτζ Όλα, στην τελευταία του δημοσίευση στο Journal of the American Chemical Society, παρουσιάζει ένα πορώδες, απορροφητικό πλαστικό που βασίζεται στο πολυμερές PEI.
To PEI, ή πολυαιθεριμίδιο, είναι ένα οργανικό πολυμερές με μέτρια ικανότητα απορρόφησης του CO2. Η απορροφητικότητά του αυξήθηκε με ειδική χημική κατεργασία, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ίνες υαλοβάμβακα, προκειμένου να γίνει το υλικό πορώδες και να αυξηθεί η ελεύθερη επιφάνειά του. Τα πειράματα έδειξαν ότι ένα γραμμάριο του νέου υλικού απορροφά από τον υγρό αέρα έως και 1,72 nanomole διοξειδίου του άνθρακα, περισσότερο από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο υλικό.
Στο απώτερο μέλλον, όπως εκτιμούν οι επιστήμονες υλικά σαν κι αυτό θα μπορούσαν να λύσουν το ενεργειακό πρόβλημα της ανθρωπότητας: το απορροφημένο διοξείδιο του άνθρακα θα συνδυάζεται με υδρογόνο από το νερό των ωκεανών και θα δίνει τελικά καύσιμο μεθάνιο.
